Salam. Agak lama terkubur blog ni tapi standardla tu blogger sendu yang aku ni. Rasa nak meroyan, baru tulis. HAHA. Scroll2 balik, hoi post2 yg recent (sgt) mmg bab meroyan je. HAHA. Takpela nak buwet macam mano. This phase lame sikit. So, mari layan royanan aku
Entahla kenapa aku ni.. Tiba-tiba hati jadi sayu lagi. Buka fb dia lg, scroll gambar2 lama kami. Agak gila bila bole tersenyum2 tengok gambar2 tu but we know what happen next. Nangis. Sayu sungguh rasa. Bahagia sungguh dulu. Poyo memang poyo tapi aku tak tahu kenapa aku susah sangat ya allah nak lupa. Menitik air mata aku tengok last msj dia. I quoted. “ Kalo nk tunang or kawen , gtaula”. eRGHH. gILO KE APE AKU NAK GTAU. tercaps lock. Mungkin senang bagi dia tapi bukan utk aku. walaupom da lame gile aku xcontact ke ape. oo maii. loser. loser. loser! Apa yang sepatotnya aku buat? Ya, redha. Aku redha. Tapi aku xle lupa. Sungguh. Payah. Gila xgila aku ni dah lame kot aku xsame ngan dia. Gila. Loser! Big L!!! Xmove on in cinta life. Nak move on camne, dah xterdetik dah hati aku ni nak suka mane2. Ke mungkin sbb aku dah tua? Cinta bunga2 ni dah hilang dari hati aku? Tapi nak bercinta , dicintai. Poyo. Just bear with me. Sekarang aku dah 26, skrg dah bulan 4, hoii nak separuh tahun dah but im still like this. Org lain dok hari2 post pasal hubby (stress!), babies (nak jugakkk…!!), tapi aku? Still living the same way i`ve lived for the past seven years. Dok kat sini lagii. Bukanla aku xbersyukur, xcuba cari fun lain tapi i just feel tired. Just tired. Tired sbb ape pom aku xtau.
Kalo setiap kali aku tengok balik gambar2 lame, aku jadi rindu. Rindu gila. Rindu sangat. Rindu. Rindu… Indah rasa rindu ni bila berespon tapi utk situasi macam aku, rindu itu jadi pedih, sakit, sedih. Sedih sebab rindu yang tahu rindu itu xkemane2 , bazir tenaga hati je. Rindu sorang2. Aku rindu. Gila aku rasa aku ni. Aku pom tak sangka I can have the exact same feeling I had 4 years back when I was so in love with him. So much in love. So much rindu now. Quit amazing bila aku fikir. Yela bukannya ada contact, jumpa ke apa, tp the feeling is there. Stick like a glue, there. Yang bezanya, jauh nun disana.
Aku jadi macam ni adala dua bulan sekali. Aku tahu kalau jodoh xkemana, takdir aku maybe dengan org lain , org lain is better etc. Tau sume tu, tapi msalah sekarang ni satu. Perasaan aku ni sama lagi, cuma rasa sorang2 jela. Omaigod. Bengong sungguh statement. Ok aku elaborate lagi. Sama tp xsama sbb aku sorg je rasa. Senget gila. How can u love someone who clearly dont have the same feeling as u, plus, xmsj, xcall, xjpe, xfb, xeverything for the longest time u can everrr remember..! I must love him so damn much..! L!!! Mungkin aku tengok gambar kahwin dia or gambar gf or pompuan related things baru aku leh move on. Betul la org ckp, cara paling cepat to forget someone we love is by confirming he already replaced u..! or u replace him.
Power gila rasa cinta aku ni. HAHAHA. Ok, gila. Aku wonder. Ada ke org cam aku ni kat luar sana. Ada ke? Bole ke stick ngan perasaan syg rindu yg sama walaupom dah xdek ape2 for a very long2 time. Serius lama. At the same time, aku nak kawen, dan aku akan terbuka utk consider anyman (reasonable man la) to be my husband. Mungkin juga dgn cara situ, aku bole move on. Bole move feeling syg cinta itu kpd yang lebih berhak, jadi xdekla membazir tenage hati dan dapat pahala lagi.
Ni bukan poyo2 punya cinta. Yang macam alaa tu pom nak meroyan camni. Bukan . ni BUKAN MACAM TU. Aku pom meyampah jugak dulu kalau someone tell me this kind of story. Naik meluat jgkla. Move on la. Come on la etc. etc… I will eventually but I need more time. When the time is right, THE ONE will come. Insyaallah.